एका स्वप्नातून तीन स्टार्टअप्स: GetExpert, GetExtra आणि FirstDream
Featured Post
◾विशेष लेख :- जोकर
©️ क्षितिज दाते , ठाणे
त्याला “जोकर” हे नाव शाळेत असतानाच पडलं.. . कुठलाही प्रसंग किंवा परिस्थिती असली तरी याच्या चेहऱ्यावर कायम एक प्रकारचं हसू असायचं . मध्येच वेगवेगळे आवाज काय काढेल ,लिहिता लिहिता एकटाच वाकुल्या करेल , साध्या विनोदावर सुद्धा उगाच हसेल , शिक्षकांनी उभं करून प्रश्न विचारला आणि उत्तर येत नसेल तर चित्रविचित्र तोंडं करेल असा खुssशालचेंडू होता तो ... आपल्या अश्या वागण्यामुळे इतरांनाही हसायला भाग पाडायचा. .. म्हणूनच तर शाळकरी मित्रांनी त्याचं नामकरण “जोकर” केलं होतं .. आणि तो सुद्धा ते नेहमीच सार्थ ठरवायचा .. अभ्यासात फार काही चमकदार नसला तरी सुस्वभावी आणि निरुपद्रवी होता ..किंबहुना कोणाला काही मदत हवी असली तर लगेच करायला जायचा ....पण मित्र त्याला फार काही जवळ करायचे नाहीत .. चिडवायचे ,हसायचे त्याला ..... त्यामुळे मित्रांच्या अनेक ग्रुपपैकी कुठल्याच विशिष्ट अशा ग्रुपचा भाग नव्हता तो कधीच .. अगदी अलिप्त नसला तरी शक्यतो आपला आपलाच असायचा .. तरीही प्रसंगी कोणाच्यातही मिसळू शकेल असा मनमिळाऊ होता .. मुळात कोणाचा त्याच्यावर राग, द्वेष वगैरे नव्हता पण शाळेतल्या भाषेत सांगायचं तर मुलांना चिडवण्यासाठी , टिंगल करण्यासाठी वर्गात असलेलं “हक्काचं गिऱ्हाईक” होता ..... जसे जसे सगळे मोठे होत गेले तसे या जोकरची जोकरगिरी आणि बाकीच्यांचं चिडवणं वाढतंच गेलं .. यानी मात्र कधीही ते अंगाला लावून घेतलं नाही .. उलट जोकर हे नाव लहानपणापासून इतकं बिंबलं होतं मनावर की “कुणीही निंदा ,कुणीही वंदा ,हसविण्याचा आपुला धंदा “ हे ब्रीदवाक्य असल्यासारखंच जगायचा तो ..
बोलता बोलता दहावी झाली आणि सगळे आपापल्या करीयरच्या वाटा शोधत वेगवेगळ्या ठिकाणी पांगले .. अनेक वर्ष लोटली ... सगळे मार्गाला लागले , संसारात गुरफटले .. मोजके मित्र सोडले तर बरेच जण संपर्कात नव्हते एकमेकांच्या . कोणाच्या तरी डोक्यात WhatsApp group करायचं आलं आणि एकेकाची “धरपकड” सुरू झाली .. बरेच जण जमले. शाळेतल्या गमती जमती ,किस्से ,आठवणी असलेले chats ओसंडून वाहू लागले . .. इतक्यात एकानी मेसेज केला “अरे आपला जोकर कुठाय ???” .. कोणाच्याच संपर्कात नव्हता तो .. इकडून तिकडून माग काढत एकदाचा सापडला आणि आणला त्याला कळपात ..जवळच असलेल्या त्याच्या मूळ गावात स्थिरस्थावर झाला होता जोकर .. पुन्हा एकदा सगळ्यांना ऊत आला .. आणि ई-टवाळी सुरू झाली ग्रुपवर .. त्यातच re-union ची तारीख ठरली .. परवानगी घेऊन शाळेतच भेटणार होते .. सगळे जमले.. गावाहून यायला थोडा उशीर झाला म्हणून जोकर धावत धावतच आला.. कल्ला चालू झाला सगळ्यांचा .. एकीकडे चहा आणि गप्पा ..
“मित्रामैत्रिणींनो .. पिकनिक ला जाऊया का कुठेतरी ??”.. ग्रुप अॅडमिन वदले आणि पुन्हा चर्चेला उधाण आले .
“फार लांब नको रे !!” , “एखाद दोन दिवसच जाऊया !!” , “खूप महाग नको !!” , “महिलांच्या दृष्टीने सुद्धा सोयीचं हवं !!” , “खूप गर्दीचं ठिकाण नको गं !!” असे अनेक मुद्दे लक्षात घेत बरीच ठिकाणं चर्चेत आली अन त्याच पावली गेली .. निष्पन्न काहीच झालं नाही .. आणि शेवटी “जोकर” म्हणाला ...
“ एक काम करू .. सगळे माझ्या गावाला चला .. प्रवास खूप नाहीये .. सध्या हवा सुद्धा झकास आहे .. काही पिकनिक स्पॉट आहेत जवळ .. माझ्या घराजवळ ग्रामदेवतेचं देऊळ आहे तिथल्या भक्त निवासात सगळ्यांच्या राहण्याची उत्तम सोय होईल . बाकी चहा-नाश्ता-जेवण सगळं माझ्या घरी अॅरेंज करतो .... मोठी पडवी आहे माझ्या गावच्या घराची.. आमच्याकडे स्वयंपाकाला येणाऱ्या मावशीच्या हाताला जबरदस्त चव आहे .... काय म्हणता मग ?? “
“अरे पण तुला तुझ्या कामातून, नोकरीतून वेळ होईल का हे सगळं बघायला ? आणि घरच्यांना चालेल का आम्ही सगळे आलो तर इतके जण ??” .. एकाने सगळ्यांच्या मनातले प्रश्न विचारले
“छे छे पोरांनो !! तो काहीच प्रॉब्लेम नाही !! घराच्या बाहेरंच माझं दुकान आहे.. इलेक्ट्रिकल वस्तु-उपकरणं वगैरे रीपेअरिंगचं.. त्यामुळे मला लक्ष ठेवायला वेगळं कुठे जायला नको .. आणि हो मी एकटाच रहातो बरं का !! .. तुमच्यासारख्या परिवाराच्या जबाबदऱ्या नाहीत मला .. आई-वडील ३-४ वर्षांपूर्वीच गेले आणि या जोकर बरोबर लग्न करायला लेडी-जोकर नाहीये कोणी !!.. .. हॅं हॅं हॅं !!.. या बिनधास्त सगळे .. काssय टेन्शन नाssय !!! “
हा प्रस्ताव सर्वसमावेशक असल्याने अर्थातच मान्य झाला आणि ज्यांना शक्य होतं ते २५-३० जण ठरलेल्या दिवशी आपापल्या गाड्या काढून जोकरच्या गावी पोचले.. जोकरनी सुद्धा सांगीतल्याप्रमाणे चोख व्यवस्था केली होती . ..ग्रुप मधला एक जण “प्रोफेशनल फोटोग्राफर” असल्याने त्यालाच या ट्रीपची फोटो-व्हीडियोची जबाबदारी दिली होती आणि तोही सतत कॅमेरा गळ्यात अडकवून ईमाने ईतबारे प्रत्येक ठिकाणाचं , छोट्यामोठ्या गोष्टीचं शूटिंग करत होता. दिवसभर गाव भटकून संध्याकाळी दमून भागून सगळे आले आणि जोकरच्या घराच्या पडवीत गप्पा मारत बसले .. फोटो-व्हीडियो बघत , त्यावरून शाळेतल्या आठवणी ,मजा मस्करी , मुला मुलींवरून चिडवाचिडवी सगळी धमाल सुरू होती .. पण या चेष्टेत आजही केंद्रस्थानी होता तो हसणारा-हसवणारा जोकरच.. आजही हक्काचं गिऱ्हाईक.. तो मात्र त्याच्या व्यवस्थेत व्यग्र होता .. रात्रीचं जेवण झाल्यावर सगळे भक्तनिवासात झोपण्यासाठी निघाले .
“ उद्या सकाळी या रे वेळेत . मावशीच्या हातचा गरमा गरम उपमा खायला !!.. जोकरच्या या उबदार वाक्यानी त्या थंडीतल्या दिवसाची सांगता झाली ..
दुसऱ्या दिवाशीची प्रसन्न सकाळ उजाडली आणि जोकरकडे जाण्याआधी काही मित्रमंडळी मोकळ्या हवेत मॉर्निंग वॉकला गेली . वाटेत मस्त गवती चहाचा वास आला आणि मोह न आवरून त्यांची पावलं टपरीकडे वळलीच. चहाचा आस्वाद घेत असतानाच त्या वयस्कर चहावाल्यानी विचारलं ..
“ काय ओ !! तुम्ही जोकरकडे पाहुणे आले ना !!
गावात या बातम्या लगेच समजतात त्यामुळे त्याचं आश्चर्य वाटण्यासारखं काहीच नव्हतं पण तरीही हा प्रश्न ऐकून मित्र थोडे चपापले .. कारण “जोकर” हे नाव त्यांचं शाळेतलं होतं .. गावात त्याला खऱ्या नावानी हाक मारणं अपेक्षित होतं. .. मग मित्रांचा आणि चहावाल्याचा संवाद सुरू झाला ..
“हो काका !!.. पण तुम्हाला जोकर नाव कसं समजलं ??”
कसं समजलं म्हणजे ?? आख्खं गांव त्याला याच नावानी ओळखतं .. आत्ताच नाही .. शाळेत असताना सुट्टीला गावी यायचा तेव्हांच तो म्हणायचा "मला जोकर व्हायचंय !!” ..
“कमाल आहे .. हा अजून असाच आहे तर !! आम्हाला वाटलं मोठा झाला असेल आता !!”.. मित्र थट्टेच्या सुरात म्हणाला
“अहो पाहुणे !! कमाल आहे म्हणजे काय ?? हा जोकर आमच्या गावाची शान आहे.. असा कमाल माणूस सापडणार नाही कुठे .. त्याच्या दिसण्या-वागण्यावर आणि त्या छोट्या दुकानावर जाऊ नका तुम्ही !!”..
“म्हणजे ? नक्की काय करतो हा जोकर ??”
ही चर्चा ऐकून चहाच्या टपरीवर आलेला गावकरी सांगू लागला ...
“तो काय करत नाही ते विचारा ? .. कोणाला कसलीही अडचण असली की हा हजर .. कोणी आजारी पडलं की औषध आणून दे .. कोणाकडे गरोदर बाईला अचानक रात्री अपरात्री कळा सुरू झाल्या की पहिला फोन जोकरला .. झोपेतून उठून दुसऱ्या मिनिटाला त्याची मारुती गाडी घेऊन हा दारात उभा .. कोणाकडे लग्न असलं की हा कायम दिमतीला .. कोणाचं मयत झालं तर पठ्ठ्या सगळं सामान खरेदी करून खांदा द्यायला तयार ....मोठी मुलं क्रिकेट खेळतात तेव्हा आमची धाकटी रडायला लागली .. खेळायला कोणी नाही म्हणून .. तर हा लहान होऊन आट्यापाट्या खेळला .. बंड्याची एसटी चुकली तर एनडीएच्या परीक्षेसाठी बाईकवर घेऊन गेला त्याला .. ते पोरगं सैन्यात नाव काढतंय आज .... समोरची म्हातारी एकटीच असते ..पावसात घर गळायला लागलं तर तिला ताडपत्री टाकून देईल .. त्या गंगूच्या सासऱ्याला मोबाईल शिकवेल .....कधी कोणाचा मेकॅनिक बनेल , कधी ड्रायव्हर , कधी प्लंबर ..अजून काय काय सांगू हो तुम्हाला .. ज्याला ज्या गोष्टीची आवश्यकता असते ती पूर्ण करायला देवासारखा धावून येतो हा .... असला “कमी तिथे आम्ही” गडी आहे हा जोकर .. आहे की नाही कमाल माणूस ??? ..
हे सगळं ऐकून मित्रांचा जोकरकडे बघण्याचा दृष्टिकोनच बदलून गेला .. आदर वाटू लागलाच पण आता थोडं अपराधीही वाटू लागलं.. त्याच विचित्र मनस्थितीत ते इतर मित्रांपाशी गेले .. त्यांनाही हा सगळा प्रसंग सांगितला .. आणि ठरल्याप्रमाणे सगळे जोकरच्या घरी न्याहरीसाठी पोचले .. तर गॅसशेगडीवरून मोठ्ठं पातेलं उतरवत जोकर म्हणाला .. “अगदी वेळेवर आलात !! “चला दोस्तहो उपम्यासंगे बोलू काही !!.. “ हा हा..
“हे काय ? तू केलास उपमा इतक्या सगळ्यांचा ? मावशी कुठे आहेत ?” .. मैत्रीणीने आश्चर्याने डोळे मोठे करत विचारलं .
“अगं मग काय .. मावशीच्या घरी सकाळीच सकाळी अचानक लेक-जावई आले मुंबईहून .. मग मीच म्हंटलं .. तू कर त्यांचा पाहुणचार .. माझे मित्र तरी माझ्या हातचा उपमा कधी खाणार ??” ... गरमागरम उपम्यावर खोबरं-कोथिंबीर आणि शेव भुरभुरवत जोकर म्हणाला . या “शेफ जोकर”कडे बघून चहाच्या टपरीवरच्या संभाषणाचा लगेचच प्रत्यय आला .. किंबहुना आता तो मित्रांच्या नजरेस पडला .. कारण मदतीचा स्वभाव तर त्याचा शाळेपासूनच होता ..
“ओ जोकर शेठ .. तू बस आधी इकडे !!” ..
“एकदम शेठ वगैरे .. उपमा येतो रे मला करता .. घाबरू नका !! हा हा हा !!!....
“ते जाऊ दे .. आम्हाला तुझ्याबद्दल सांग ना .. तुझ्याविषयी जाणून घ्यायचंय आम्हाला !! “ .. एकाचं कुतुहल बाहेर पडलं ..
अरेsss माझ्याविषयी जाणून घ्यायला मी काय अमिताभ बच्चन आहे की सचिन तेंडुलकर ?? .. माझं आयुष्य म्हणजे उघडलेलं पुस्तक आहे .. त्यात काय एवढं ??” ..
“नाही .. तरी सांग .. दहावी नंतर काहीच कॉनटॅक्ट नव्हता आपला .. आणि इथले लोक सुद्धा तुला जोकर नावानी कसे ओळखतात ?? सांग ना sss” ..
“अच्छा !! या गावकऱ्यांनी शाळा घेतली होय तुमची ??”
नाश्ता होईपर्यंत सगळ्यांचा आग्रह आणि विनवण्या ऐकून शेवटी काहीसा गंभीर होत जोकर बोलता झाला ..
“बारावीपर्यंत तिथेच होतो .. आई आजारी होती म्हणून बारावी झाल्यावर इथे गावाला आलो .. परिस्थिती अशी उद्भवली की पुढे शिकू शकलो नाही .. मग पडेल ते काम केलं ..रीपेयरिंगचे छोटे मोठे कोर्सेस केले .. इलेक्ट्रिक वस्तु , मोबाईल वगैरे , थोडं सुतार काम सुद्धा केलं ..जे जे शक्य असेल ते शिकत गेलो .. चरितार्थासाठी हे दुकान काढलं .. आज काही फार पैसे कमावले नाहीत मी .. पण माझा मी एकटा खाऊन पिऊन सुखी आहे .. माझ्याकडे तुमच्या सारखं भिंतीवर लावायला “डिग्रीचं सर्टिफिकेट” नाही किंवा अभिमानाने चारचौघांना दाखवायला हातात सर्टिफिकेटची सुरळी घेऊन , “चौकोनी काळी टोपी घातलेला फोटो” नाहीये ..अर्थात डिग्री नसल्याची खंत,सल मला कायम आहे आणि पुढेही राहील !! .. पण एक सांगतो मित्रांनो .. मी ठरवलं होतं की आपण फार यशस्वी झालो नसलो तरीही एक “चांगला माणूस” नक्की व्हायचं .. माझ्या आई-वडिलांना माझा अभिमान वाटावा असं काही केलं नसलं तरी त्यांच्या आत्म्याला वाईट वाटेल असं नक्कीच वागायचं नाही .. आयुष्यात माझ्यामुळे कोणीही दुखावला जाणार नाही याची कायम काळजी घ्यायची .. म्हणूनच मला एक वाक्य खूप आवडतं की “आपल्या दुःखाने कोणाला हसू आलं तरी चालेल पण आपल्या हसण्याने कोणाला दुःख होता कामा नये”........ तुम्ही मला शाळेत “जोकर” म्हणायचात .. खूप चिडवायचात .. ते मी मजेत घेत असलो तरी कधीतरी वाईट वाटायचं यार !!..”जोकर” शब्दाचा राग यायचा .. पण एकदा मे महिन्याच्या सुट्टीत , ८ वी -९ वीच्या असेल कदाचित .. मी बाबांबरोबर रमी खेळत होतो .. अगदी आत्ता आपण बसलोय ना ss याच ठिकाणी . लागोपाठ दोनदा माझी रमी झाली , पण ती माझ्याकडे असलेल्या “जोकर” मुळे . एकदा “तिर्री” च्या जागी आणि एकदा “राजा”च्या ऐवजी “जोकर” लावत .. बाsss स .. तेव्हाच मी ठरवलं .. आपण मोठेपणी “जोकरच” व्हायचं .. पण नुसता “सर्कशीतला जोकर” नाही तर त्याबरोबरच “""पत्त्यातला जोकर""” व्हायचं .. हसणं-हसवण्या सोबतच ज्याला ज्याची गरज आहे ते आपण व्हायचं ..पोकळी भरून काढायचा प्रयत्न करायचा .. “एक्का-राजा-राणी” पासून वेळप्रसंगी “दुर्री-तिर्री” सुद्धा आपल्याला होता आलं पाहिजे .. कोणाची “रमी” होवो किंवा न होवो पण आपल्या असण्याने कोणाच्या आयुष्यातला किमान “सिक्वेन्स” जरी पूर्ण झाला तरी त्याचा आनंद काही वेगळाच असतो .. आणि याची जाणीव वय वाढत गेलं तशी अधिक होत गेली .. “जोकर’ शब्दाबद्दलचा राग जाऊन आदर वाटू लागला .. त्याची “किंमत” समजली असं म्हणूया हवं तर .. त्या दिवसापासून मी तुमचं चिडवणं सुद्धा सकारात्मक घेऊ लागलो आणि enjoy करू लागलो “.... मग मी माझं “जोकर” हेच नाव सगळ्यांना सांगत आलो कायम .. खरं तर हे नाव बहाल केल्याबद्दल तुमचेच आभार मानायला हवेत मी .. कारण या नावामुळेच तर मला जोकरचे हे दोन पैलू लक्षात आले ..
हळूहळू जोकरनी कुठलाही आडपडदा न ठेवता आपला बराचसा जीवनपट आपल्या बालपणीच्या सवंगड्यांसमोर उलगडला .. शाळू मित्रांसोबतचे बंध खरंच निरागस ,निरपेक्ष आणि तितकेच घट्ट असतात ..
“.....आणि आता तर मला या “जोकर” असण्याची सवयच झालीये .. हे गाव माझा परिवार झालाय बघा आता .....म्हणूनच मी लग्न सुद्धा केलं नाही अजून .. कारण माझ्या कुटुंबाच्या जबाबदऱ्यात अडकलो असतो आणि या गावकऱ्यांच्या उपयोगी पडता नसतं आलं तर .. लग्न केल्यावर हा “जोकर” काही जोकर राहिला नसता .. “साधा पत्ता” झाला असता कुठलातरी .... किंवा तुमच्यासारखा “पत्ता कट” झाला असता माझा सुद्धा .. हा हा हा !!! .. पुन्हा एकदा मिश्किलपणे त्यानी विषय आटोपता घेतला ..
अखेर त्याचा निरोप घेऊन , एक प्रेरणा घेऊन ,खऱ्या अर्थाने काहीतरी नवीन गवसलेल्या पिकनिकहून सगळे परतीच्या प्रवासाला निघाले.. पण जोकरसाठी काहीतरी करावं असं सगळ्यांनाच मनोमन वाटत होतं ..
आज शाळेत एक कार्यक्रम आहे .. वेगवेगळ्या क्षेत्रात उल्लेखनीय कामगिरी करून शाळेचं नाव उज्ज्वल केलेल्या माजी विद्यार्थ्यांचा गौरव करण्यासाठी .. या सगळ्या उच्चशिक्षित विद्यार्थ्यांबरोबरच .. “प्रेरणादायी व्यक्तिमत्व” म्हणून “विशेष सत्कार” केला जाणार आहे तो या बारावी पास “जोकर”चा .. जमलेल्या सर्वांना त्याचं खरं रूप समजावं म्हणून त्या फोटोग्राफर मित्रानी “चहावाल्याचं बोलणं , गावकऱ्यांच्या भावना , जोकरचं मनमोकळं व्यक्त होणं , गावचा आजूबाजूचा परिसर , निसर्ग ” या सगळ्याचे व्हिडियो संकलित करून सुंदर फिल्म तयार केली होती .. “जोकर” शीर्षक असलेली .. ती तिथे दाखवली .. ती संपताच व्यासपीठावर येण्यासाठी जोकरचं नाव पुकारलं गेलं आणि नेहमी सगळ्यांना हसवणाऱ्या हसतमुख जोकरच्या डोळ्यात आज मात्र पाणी तरळलं .. त्याच भावुक अवस्थेत तो स्टेजवर जाण्यासाठी निघाला आणि पूर्ण प्रेक्षागृहात standing ovation देत समस्त माजी विद्यार्थ्यांचा एकंच जयघोष दुमदुमत होता .. “जोsssकर , जोsssकर , जोsssकर , , जोsssकर , जोकर , जोकर !!!”
©️ क्षितिज दाते , ठाणे
..
असेच प्रेरणादायी व्हिडिओ पाहण्यासाठी व ऐकण्यासाठी आमचे YouTube चैनल सबस्क्राईब करा
दररोज प्रेरणादायक माहिती वाचण्यासाठी खालील Whatsapp व Teligram समुहा मध्ये सहभागी व्हा
-{ आणि लेख कसा वाटला कमेंट मध्ये नक्की कळवा }-
📱आवडल्यास नक्की शेअर करा📱
धन्यवाद
ह्या पैकी काय वाचायचे आहे ❓
या आठवड्यात सर्वाधिक वाचलेल्या पोस्ट
◾कविता :- तुझं अस्तित्व ... | मराठीचे शिलेदार समूह ©
✏ कविता समूह क्र ७ चे संकलन 📚' मराठीचे शिलेदार' समूहाचे साहित्यिक व्यासपीठ 📚 ‼ 'मराठीचे शिलेदार कविता' समूहात काल देण्यात आलेल्या विषयावर निवडक सदस्यांनी केलेले 'कविता लेखन'.‼ ♾🧡♾🧡♾🧡♾🧡♾🧡♾ 🙏विषय :- तुझं अस्तित्व🙏 🎋दिनांक:- २७/जानेवारी/२०२१🎋 ♾🧡♾🧡♾🧡♾🧡♾🧡♾ तुझं अस्तित्व तुझं अस्तित्व माझ्यासाठी अनमोल आहे हे आनंदी जीवनाच्या वाटेवर सुखासवे मी चालू पाहे !! लाख संकटे जरी आली सोबतीने आपण मात करू जगाच्या या बाजारामध्ये प्रेमाची आपण देवघेव करू!! भिती कुणाची मग ना उरे आत्मविश्वासाने चालू हासत खेळत जीवन सारे आनंदाच्या गोष्टी बोलू !! ✍️सौ.सत्यभामा आदिनाथ वाघमारे(झेंडे)म्हसवड नं २ कुकुडवाड ता माण जि सातारा सदस्या मराठीचे शिलेदार समूह. ♾🧡♾🧡♾🧡♾🧡♾🧡♾ Next poem वेदना वेदना सहन करुनी नऊ महिन्याचं केला गोळा दर महिन्याच्या वेगळ्या कळा आता सोसवेना भार तिला जन्मा आली मुलगी झाली बापाच्या कपाळी रेखा उमटली कस करू मी आता लेक झाली हुंडा लकेर समोर दिसू लागली लेक चालू लागली,बोल...
◾सुविचार :- १२5 अतिशय सुंदर विचार आणि सुविचार
1) हिऱ्यावर कितीही प्रखर सूर्यकिरणे पडली तरी त्यावर काही परिणाम होत नाही, कारण त्यात परीवर्तनाची क्षमता जबरदस्त असते. 2) चुका स्विकारण्याची तयारी ठेवली की माणसं गमावण्याची वेळ येत नाही... प्रत्येकाला आनंदी ठेवणे आपल्या हातात निश्चित नाही... पण प्रत्येकाबरोबर आनंदी राहणे हे मात्र निश्चीतच आपल्या हातात आहे" 3) जीवन कोणासाठी थांबत नाही फक्त जीवन जगण्याची कारण बदलतात.. सर्वच प्रश्न सोडवून सुटत नाहीत काही प्रश्न “सोडून” दिले की आपोआप सुटतात. 4) मुस्कुराते इंसान की कभी जेब टटोलना... हो सकता है उसका रुमाल गीला मिले.... ५) मंझीले उन्हीको मिलती है जिनके सपनो में जाण होती है, यूही पंख होने से कुछ नहीं होता हौसलोसे उडान होती है. ६ ) चेहऱ्यावरचं तेज हे तुमच्या अंतःकरणातल्या विचारावर अवलंबून असतं, मनात आत्मविश्वास असला की चेहरा तेजस्वी दिसतो, मनात इतरांविषयी प्रेम असलं की चेहरा सात्विक दिसतो, मनात इतरांविषयी आदर असला की चेहरा नम्र दिसतो, मनातले हे भावच तर माणसाला सुंदर बनवत असतात. _७) विरोधक तयार करण्यासाठी मारामारी करावी लागत नाही. तुम्ही चांगले कर्म करु लागला की आपो...
◾विशेष लेख :- बिल गेटचे भारतीय लोकांविषयी मत जरूर वाचा
२ मिनिटे जातील पण वेळ देऊन नक्की वाचा.. बिल गेटचे भारतीय लोकांविषयी मत जरूर वाचा. तो म्हणतो, "भारत हा जगात सगळ्यात श्रीमंत देश आहे. या देशातील मंदिरातील घंटा जरी विकल्या तरी भारत हा महासत्ता होऊ शकतो." परंतु , मजेची गोष्ट ही आहे की या देशातील लोकांना आपण गुलाम आहोत हेच कळत नाही म्हणून, शेतकरी देवाला दोष देत आत्महत्या करतो...। कारण , त्याच्या आत्महत्येला जबाबदार कोण आहे हेच त्याला कळत नाही ! या देश्यातील गरीब जनतेला कळत नाही की तुमच्या गरीबीला कोण जबाबदार आहे ? इथल्या तरुणाला कळत नाही तुमच्या बेरोजगार असण्याला कोण जबाबदार आहे ? मग कसा बदल होणार ? कोण करणार ? केस अर्पण करून कुठे पुण्य मिळते ? नारळ अर्पण करून कुठे भाग्य उजळते ? उलट केस अन् नारळ विकुन होतो व्यापार. 😊 सोनं- चांदी अर्पण करून कुठे काय मिळते ? सोने -चांदीच्या दागिन्यांचा होतो लिलाव. 😊...
◾ललित लेख :- कोरोनाने आम्हाला काय शिकवले...
कोरोनाने आम्हाला काय शिकवले भारतामध्ये कोरोनाचा संसर्ग जास्त पसरू नये म्हणून केंद्र सरकारने मार्च महिन्याच्या शेवटच्या आठवड्यापासून नागरिकांना घरातून बाहेर पडण्यास पूर्णपणे बंदी घातली. त्यामुळे नागरिकांना नाइलाजाने का होईना आपल्या स्वतःच्या घरी चार भिंतीच्या आतच थांबावे लागले. भारतातील नागरिकांवर यापूर्वी कधीही दिवसेंदिवस कुठेही बाहेर न पडता घरातच थांबावे लागले असा प्रसंग आला नव्हता. दिवसेंदिवस घरातच थांबल्यामुळे भारतातील नागरिकांना काही गोष्टींची प्रकर्षाने जाणीव होऊ लागली किंवा काही गोष्टी त्यांच्या लक्षात येऊ लागल्या की ज्या गोष्टींवर त्यांनी यापूर्वी आपल्या आयुष्यात कधीही विचार केलेला नव्हता किंवा त्यांच्याकडे त्यांनी वेळेच्या कमतरतेमुळे दुर्लक्ष केले होते. घरातील व्यक्तींबरोबर बराच काळ व्यतीत केल्यामुळे नातेसंबंधांचे खरे महत्त्व समजून आले. परिवार खऱ्या अर्थाने एकत्र आले.आपल्या परिवारातील सदस्यांबरोबर नात्याची वीण अधिकच घट्ट झाली व त्यांच्याबरोबर भावनिक संबंध जोडले गेले.आपल्...
अब्दुल कलाम यांची जीवन कहाणी ऑडिओ ब्लॉग मध्ये | hindi audio book biography in audio dr. A. P. J. Abdul Kalam sir
डॉ. ए. पी. जे. अब्दुल कलाम . .. . या पुस्तकात माझ्या जिवनात घडलेल्या घटना मी कोण होतो या साठी लिहित नाही तर जीवन काय असते हे सांगण्यासाठी मी हे पुस्तक लिहित आहे - wings of fire ... टिप :- खालील Audio book संपूर्ण ऐका आणि आवडले तर इतरांना पण पाठवा __________________________________________ .
महाभारत :- महाभारतातील सर्वात दुखी पात्र कर्ण
🚩 राधेय/१ 🚩 लेखक - रणजित देसाई माथ्यावरचा सूर्य थोडा कलला होता. त्या सूर्यदाहात सारी भूमी होरपळत होती. पण त्या सूर्यकिरणांची तमा न बाळगता कर्ण अपराह्ण काळी आपली सूर्योपासना पुरी करीत होता. गंगेच्या पाण्यात उभा राहुन, दोन्ही हात उंचावून तो पूजामंत्र म्हणत होता. पैलतीरावर त्याची दृष्टी स्थिरावली होती. पूजारंभी आलेले सूर्यकिरण माथ्यावरून पाठीमागे परतले, तरी त्याचे भान कर्णाला नव्हते. तेजस्वी गौर वर्णाचा, सुदृढ बांध्याचा कर्ण एकाग्रपणे आपली नित्य सूर्योपासना पुरी करीत होता. रूपसंपन्न कर्णाच्या रूपाने साक्षात सूर्याची प्रतिमा गंगाजलावर प्रकटल्याचा भास होत होता. कर्णाने आपली सूर्योपासना पुरी केली. नित्य सरावाप्रमाणे गंगेची ओंजळ हाती घेतली आणि त्याची घनगंभीर हाक उठली, ‘कोणी याचक आहे?’ तीन वेळा कर्णाने हाक दिली. पण पाठीमागून साद आला नाही. कर्णाने हाती घेतलेले जल गंगेत सोडले. गंगाजल नेत्रांना लावून तो वळला. नदीकाठावर ठेवलेली आपली वस्त्रे परिधान केली, पादत्राणे घातली आणि उत्तरीय सावरून तो चालू लागला. अचानक त्याची पावले थांबली. गंगेच्या किनाऱ्यावर भर उन्हात तळपणाऱ्या सुवर्णरथाकडे कर्णाचे लक्ष व...
◾विशेष लेख :- वपुंची २१ विचारपुष्पे
वपुंच्या कथा आणि कादंबऱ्या यातून जीवनाची बरीचशी कोडी उलगडली जातात. त्यांच्या लेखनसंपदेतून काही विचारपुष्पे मी सर्वांसाठी समर्पित करीत आहे. ..... १) सर्वात जवळची माणसे सर्वात जास्त दुःख देतात २) सर्वात जीवघेणा क्षण कोणता? खूप सदभावनेने एखादी गोष्ट करायला जावं आणि स्वतःचा काही अपराध नसताना पदरी फक्त वाईटपणाच यावा व सद्हेतूंचीच शंका घेतली जावी. ३) सहनशक्ती जितकी चिवट तेवढा संसार चालतो. ४) प्रेम म्हणजे काय? दुसऱ्याच्या डोळ्यात आपली प्रतिमा पाहणे. ५) माणसाच्या जीवनाचा रथ प्रेमाच्या इंधनावर चालतो ६) स्वतःजवळ जे असते तेच माणूस दुसऱ्याला देऊ शकतो . ७) माणसाच्या जाण्यापेक्षा तो परत कधीही दिसणार नाही याच जाणिवेने मन जास्त दुःखी होते. ८) हसतीखेळती बायको हे केवढे वैभव आहे महाराजा. ९) सहवासाचा आनंद पैश्यात मांडता येत नाही. १०) चूक नसतानाही केवळ वाद टाळावा म्हणून घेतलेली माघार हे संयमाचे मोठे प्रतीक आहे. ११) स्वतःच्या खिशाला ना परवडणारी स्वप्ने फक्त "बापच" विकत घेऊ शकतो १२) खर्च केल्याचे दुःख नसते हिशोब ...
फक्त व्यक्त व्हायला शिका...
शब्दरूपं आले....मुक्या भावनांना. व्यक्तं होणं....मग ते शब्दांतून असो स्पर्शातूनं असो डोळ्यांतून असो वा असो फक्त श्वासांतून...... वा सहवासातून. व्यक्त होणं खूप गरजेचं असतं असं मला वाटतं... शब्दातून व्यक्त होणं व्हा व्यक्त होण्याचा खरा "राजमार्ग" आहे...मात्र बऱ्याच वेळा शब्दं फुरंगटून बसतात....भावना रुसूनं बसतात...आणि मग होत राहते घुसमट....मनातल्या मनात थिजलेल्या या अबोल अशा क्षणांची...शब्दांची! सुरू होते घालमेल...मनातल्या स्वप्नांची. पण अचानक कधीतरी.... एका निवांत क्षणीं होतो साक्षांत्कार... नि शब्द घेवू लागतात मनासारखा आकार...आणि साकारू लागते भावभावनांची अनोखी अशी मूर्ती जी क्षणांत बोलू लागेल आणि मुक्या मुक्या झालेल्या भावनांही शब्दरूप घेवू लागतील... आपण मनुष्य प्राणी खूप भाग्यवानं आहोत की आपल्याला "भाषेचं" हे 'अमूल्य दान' ईश्वराने दिलेलं आहे.भाषा ही एखाद्या नदी सारखी प्रवाही असते..जी कायम खळाळतं राहते.नदीचं हे खळाळणं...आणि भाषेचं उच्चारणं हे कानाला नेहमीचं मधुर वाटत राहतं.याच भाषेच्या उच्चारातून घडत राहतो तो संवाद..इतर कोणतेही प्रा...
◾बोधकथा :- उपकार कुणावर करावे...
--- उपकार कुणावर करावे --- 🟣 बोधकथा 🟣 एकदा एक वाघ आणि वाघीण आपल्या पिलांना गुहेत सोडून शिकारीसाठी दूर जंगलात जातात. दोन दिवस पर्यंत ते परत आलेच नाही. इकडे पिलांना खूप भूक लागली. कलकल ऐकून एका बकरीला त्यांची दया आली. तिने वाघिणीच्या पिलांना आपले दूध पाजले. पिलांच्या जीवात जीव आला. आता बकरी रोज येऊन त्यांना दूध पाजू लागली. एक दिवस पिले पोट भरल्यानंतर मस्ती करू लागली. तेवढ्यात तिथे वाघ आणि वाघीण परतले. बकरीला पाहून आयती शिकार मिळाल्याच्या आनंदात तिच्यावर वाघ झडप घालणार इतक्यात वाघाची पिले म्हणाली, आई-बाबा या शेळीने आम्हाला दूध पाजून मोठे केलेय. ही नसती तर आम्ही मरून गेलो असतो. हिचे आपल्यावर खूप उपकार आहेत. तुम्ही तिला मारू नका. पिलांचे ऐकून वाघ खुश झाला आणि तिला म्हणाला, आम्ही तुझे हे उपकार विसरणार नाही. आता तू स्वतंत्रपणे आनंदाने जंगलात एकटी सुद्धा वावरू शकतेस. कुणीही तुला त्रास देणार नाही. याची मी ग्वाही देतो. तेव्हा पासून सदर बकरी मोठ्या धाडसाने जंगलात स्वच्छंदी पणे कुठेही फिरू लागली. एकदा तर बकरीला वाघाच्या पाठीवर बसून उंच झाडांची पाने खातांना एका गरुडाने...
◾व्यवसाय :- एक सर्वोत्कृष्ट लीडर होण्यासाठी हे गुण तुमच्यात असणे गरजेचे...
"• कुठल्याही क्षेत्रात "लीडर" जन्माला येत नाहीत, ते घडवावे लागतात." "लीडर" मध्ये हे खालील गुण असणे आवश्यक आहेत... >> सदर लेख ₹२ मधे खरेदी करून वाचा ₹१discount << . . . .
सर्वाधिक वाचलेल्या पोस्ट
◾कविता :- तुझं अस्तित्व ... | मराठीचे शिलेदार समूह ©
✏ कविता समूह क्र ७ चे संकलन 📚' मराठीचे शिलेदार' समूहाचे साहित्यिक व्यासपीठ 📚 ‼ 'मराठीचे शिलेदार कविता' समूहात काल देण्यात आलेल्या विषयावर निवडक सदस्यांनी केलेले 'कविता लेखन'.‼ ♾🧡♾🧡♾🧡♾🧡♾🧡♾ 🙏विषय :- तुझं अस्तित्व🙏 🎋दिनांक:- २७/जानेवारी/२०२१🎋 ♾🧡♾🧡♾🧡♾🧡♾🧡♾ तुझं अस्तित्व तुझं अस्तित्व माझ्यासाठी अनमोल आहे हे आनंदी जीवनाच्या वाटेवर सुखासवे मी चालू पाहे !! लाख संकटे जरी आली सोबतीने आपण मात करू जगाच्या या बाजारामध्ये प्रेमाची आपण देवघेव करू!! भिती कुणाची मग ना उरे आत्मविश्वासाने चालू हासत खेळत जीवन सारे आनंदाच्या गोष्टी बोलू !! ✍️सौ.सत्यभामा आदिनाथ वाघमारे(झेंडे)म्हसवड नं २ कुकुडवाड ता माण जि सातारा सदस्या मराठीचे शिलेदार समूह. ♾🧡♾🧡♾🧡♾🧡♾🧡♾ Next poem वेदना वेदना सहन करुनी नऊ महिन्याचं केला गोळा दर महिन्याच्या वेगळ्या कळा आता सोसवेना भार तिला जन्मा आली मुलगी झाली बापाच्या कपाळी रेखा उमटली कस करू मी आता लेक झाली हुंडा लकेर समोर दिसू लागली लेक चालू लागली,बोल...
◾सुविचार :- १२5 अतिशय सुंदर विचार आणि सुविचार
1) हिऱ्यावर कितीही प्रखर सूर्यकिरणे पडली तरी त्यावर काही परिणाम होत नाही, कारण त्यात परीवर्तनाची क्षमता जबरदस्त असते. 2) चुका स्विकारण्याची तयारी ठेवली की माणसं गमावण्याची वेळ येत नाही... प्रत्येकाला आनंदी ठेवणे आपल्या हातात निश्चित नाही... पण प्रत्येकाबरोबर आनंदी राहणे हे मात्र निश्चीतच आपल्या हातात आहे" 3) जीवन कोणासाठी थांबत नाही फक्त जीवन जगण्याची कारण बदलतात.. सर्वच प्रश्न सोडवून सुटत नाहीत काही प्रश्न “सोडून” दिले की आपोआप सुटतात. 4) मुस्कुराते इंसान की कभी जेब टटोलना... हो सकता है उसका रुमाल गीला मिले.... ५) मंझीले उन्हीको मिलती है जिनके सपनो में जाण होती है, यूही पंख होने से कुछ नहीं होता हौसलोसे उडान होती है. ६ ) चेहऱ्यावरचं तेज हे तुमच्या अंतःकरणातल्या विचारावर अवलंबून असतं, मनात आत्मविश्वास असला की चेहरा तेजस्वी दिसतो, मनात इतरांविषयी प्रेम असलं की चेहरा सात्विक दिसतो, मनात इतरांविषयी आदर असला की चेहरा नम्र दिसतो, मनातले हे भावच तर माणसाला सुंदर बनवत असतात. _७) विरोधक तयार करण्यासाठी मारामारी करावी लागत नाही. तुम्ही चांगले कर्म करु लागला की आपो...
◾विशेष लेख :- बिल गेटचे भारतीय लोकांविषयी मत जरूर वाचा
२ मिनिटे जातील पण वेळ देऊन नक्की वाचा.. बिल गेटचे भारतीय लोकांविषयी मत जरूर वाचा. तो म्हणतो, "भारत हा जगात सगळ्यात श्रीमंत देश आहे. या देशातील मंदिरातील घंटा जरी विकल्या तरी भारत हा महासत्ता होऊ शकतो." परंतु , मजेची गोष्ट ही आहे की या देशातील लोकांना आपण गुलाम आहोत हेच कळत नाही म्हणून, शेतकरी देवाला दोष देत आत्महत्या करतो...। कारण , त्याच्या आत्महत्येला जबाबदार कोण आहे हेच त्याला कळत नाही ! या देश्यातील गरीब जनतेला कळत नाही की तुमच्या गरीबीला कोण जबाबदार आहे ? इथल्या तरुणाला कळत नाही तुमच्या बेरोजगार असण्याला कोण जबाबदार आहे ? मग कसा बदल होणार ? कोण करणार ? केस अर्पण करून कुठे पुण्य मिळते ? नारळ अर्पण करून कुठे भाग्य उजळते ? उलट केस अन् नारळ विकुन होतो व्यापार. 😊 सोनं- चांदी अर्पण करून कुठे काय मिळते ? सोने -चांदीच्या दागिन्यांचा होतो लिलाव. 😊...
◾ललित लेख :- कोरोनाने आम्हाला काय शिकवले...
कोरोनाने आम्हाला काय शिकवले भारतामध्ये कोरोनाचा संसर्ग जास्त पसरू नये म्हणून केंद्र सरकारने मार्च महिन्याच्या शेवटच्या आठवड्यापासून नागरिकांना घरातून बाहेर पडण्यास पूर्णपणे बंदी घातली. त्यामुळे नागरिकांना नाइलाजाने का होईना आपल्या स्वतःच्या घरी चार भिंतीच्या आतच थांबावे लागले. भारतातील नागरिकांवर यापूर्वी कधीही दिवसेंदिवस कुठेही बाहेर न पडता घरातच थांबावे लागले असा प्रसंग आला नव्हता. दिवसेंदिवस घरातच थांबल्यामुळे भारतातील नागरिकांना काही गोष्टींची प्रकर्षाने जाणीव होऊ लागली किंवा काही गोष्टी त्यांच्या लक्षात येऊ लागल्या की ज्या गोष्टींवर त्यांनी यापूर्वी आपल्या आयुष्यात कधीही विचार केलेला नव्हता किंवा त्यांच्याकडे त्यांनी वेळेच्या कमतरतेमुळे दुर्लक्ष केले होते. घरातील व्यक्तींबरोबर बराच काळ व्यतीत केल्यामुळे नातेसंबंधांचे खरे महत्त्व समजून आले. परिवार खऱ्या अर्थाने एकत्र आले.आपल्या परिवारातील सदस्यांबरोबर नात्याची वीण अधिकच घट्ट झाली व त्यांच्याबरोबर भावनिक संबंध जोडले गेले.आपल्...
अब्दुल कलाम यांची जीवन कहाणी ऑडिओ ब्लॉग मध्ये | hindi audio book biography in audio dr. A. P. J. Abdul Kalam sir
डॉ. ए. पी. जे. अब्दुल कलाम . .. . या पुस्तकात माझ्या जिवनात घडलेल्या घटना मी कोण होतो या साठी लिहित नाही तर जीवन काय असते हे सांगण्यासाठी मी हे पुस्तक लिहित आहे - wings of fire ... टिप :- खालील Audio book संपूर्ण ऐका आणि आवडले तर इतरांना पण पाठवा __________________________________________ .
◾बोधकथा :- उपकार कुणावर करावे...
--- उपकार कुणावर करावे --- 🟣 बोधकथा 🟣 एकदा एक वाघ आणि वाघीण आपल्या पिलांना गुहेत सोडून शिकारीसाठी दूर जंगलात जातात. दोन दिवस पर्यंत ते परत आलेच नाही. इकडे पिलांना खूप भूक लागली. कलकल ऐकून एका बकरीला त्यांची दया आली. तिने वाघिणीच्या पिलांना आपले दूध पाजले. पिलांच्या जीवात जीव आला. आता बकरी रोज येऊन त्यांना दूध पाजू लागली. एक दिवस पिले पोट भरल्यानंतर मस्ती करू लागली. तेवढ्यात तिथे वाघ आणि वाघीण परतले. बकरीला पाहून आयती शिकार मिळाल्याच्या आनंदात तिच्यावर वाघ झडप घालणार इतक्यात वाघाची पिले म्हणाली, आई-बाबा या शेळीने आम्हाला दूध पाजून मोठे केलेय. ही नसती तर आम्ही मरून गेलो असतो. हिचे आपल्यावर खूप उपकार आहेत. तुम्ही तिला मारू नका. पिलांचे ऐकून वाघ खुश झाला आणि तिला म्हणाला, आम्ही तुझे हे उपकार विसरणार नाही. आता तू स्वतंत्रपणे आनंदाने जंगलात एकटी सुद्धा वावरू शकतेस. कुणीही तुला त्रास देणार नाही. याची मी ग्वाही देतो. तेव्हा पासून सदर बकरी मोठ्या धाडसाने जंगलात स्वच्छंदी पणे कुठेही फिरू लागली. एकदा तर बकरीला वाघाच्या पाठीवर बसून उंच झाडांची पाने खातांना एका गरुडाने...
◾व्यवसाय :- एक सर्वोत्कृष्ट लीडर होण्यासाठी हे गुण तुमच्यात असणे गरजेचे...
"• कुठल्याही क्षेत्रात "लीडर" जन्माला येत नाहीत, ते घडवावे लागतात." "लीडर" मध्ये हे खालील गुण असणे आवश्यक आहेत... >> सदर लेख ₹२ मधे खरेदी करून वाचा ₹१discount << . . . .
◾विशेष लेख :- वपुंची २१ विचारपुष्पे
वपुंच्या कथा आणि कादंबऱ्या यातून जीवनाची बरीचशी कोडी उलगडली जातात. त्यांच्या लेखनसंपदेतून काही विचारपुष्पे मी सर्वांसाठी समर्पित करीत आहे. ..... १) सर्वात जवळची माणसे सर्वात जास्त दुःख देतात २) सर्वात जीवघेणा क्षण कोणता? खूप सदभावनेने एखादी गोष्ट करायला जावं आणि स्वतःचा काही अपराध नसताना पदरी फक्त वाईटपणाच यावा व सद्हेतूंचीच शंका घेतली जावी. ३) सहनशक्ती जितकी चिवट तेवढा संसार चालतो. ४) प्रेम म्हणजे काय? दुसऱ्याच्या डोळ्यात आपली प्रतिमा पाहणे. ५) माणसाच्या जीवनाचा रथ प्रेमाच्या इंधनावर चालतो ६) स्वतःजवळ जे असते तेच माणूस दुसऱ्याला देऊ शकतो . ७) माणसाच्या जाण्यापेक्षा तो परत कधीही दिसणार नाही याच जाणिवेने मन जास्त दुःखी होते. ८) हसतीखेळती बायको हे केवढे वैभव आहे महाराजा. ९) सहवासाचा आनंद पैश्यात मांडता येत नाही. १०) चूक नसतानाही केवळ वाद टाळावा म्हणून घेतलेली माघार हे संयमाचे मोठे प्रतीक आहे. ११) स्वतःच्या खिशाला ना परवडणारी स्वप्ने फक्त "बापच" विकत घेऊ शकतो १२) खर्च केल्याचे दुःख नसते हिशोब ...
◾यशाचा मंञ :- स्वत:ची क्षमता ओळखून तर बघा, आयुष्यात जे जे हवंय ते ते मिळेलच..
कामाची लाज वाटणं हा तरुण मुलामुलींचा पहिला दोष. इच्छाशक्ती कमी आणि मेहनतीचा कंटाळा हा दुसरा मोठा दोष आहे. सगळ्यांना भरपूर पॅकेज देणारं, बिनकष्टाचं करिअर हवंय. सगळे गर्दीत, इंजिनिअरिंगच्या रांगेत उभे. का उभे? तर तिथं सगळेच जातात म्हणून आपणही जायचं. नवीन काही सुचत नाही, कुठल्याच विषयाची पुरेशी माहिती नाही, अभ्यास नाही, वाचन नाही, इंग्रजीची भीती वाटतेच आणि मराठीत धड काही बोलता येत नाही. आपण जे शिकतो, त्या क्षेत्रातल्या नावाजलेल्या माणसांची नावं सांगता येत नाही. भविष्यातल्या बदलांचा अंदाज तर शून्यच. परिणाम काय? नैराश्य, हताशा आणि पैशाचा चक्काचूर. दरवर्षी साधारणपणे मार्च महिन्यात आमचा करिअर काऊन्सेलिंगचा हंगाम सुरू होतो. यावर्षीही झाला. मी यावर्षी जवळपास एक हजारहून अधिक विद्यार्थ्यांना भेटलो आणि त्यांच्या पालकांशीदेखील मी चर्चा केली. आपल्या मुलांनी संधी असूनसुद्धा अनेक गोष्टी पाहिलेल्या किंवा ऐकलेल्यासुद्धा नाहीत, असा मला अनुभव आला. माहिती आणि तंत्रज्ञानाच्या या युगात आपण साध्या साध्या माहितीपासूनसुद्धा किती दूर आहोत, याची दुर्दैवी जाणीव झाली. उदाहरणादाखल मी काही गोष्टी पालकांसमोर मांड...
महाभारत :- महाभारतातील सर्वात दुखी पात्र कर्ण
🚩 राधेय/१ 🚩 लेखक - रणजित देसाई माथ्यावरचा सूर्य थोडा कलला होता. त्या सूर्यदाहात सारी भूमी होरपळत होती. पण त्या सूर्यकिरणांची तमा न बाळगता कर्ण अपराह्ण काळी आपली सूर्योपासना पुरी करीत होता. गंगेच्या पाण्यात उभा राहुन, दोन्ही हात उंचावून तो पूजामंत्र म्हणत होता. पैलतीरावर त्याची दृष्टी स्थिरावली होती. पूजारंभी आलेले सूर्यकिरण माथ्यावरून पाठीमागे परतले, तरी त्याचे भान कर्णाला नव्हते. तेजस्वी गौर वर्णाचा, सुदृढ बांध्याचा कर्ण एकाग्रपणे आपली नित्य सूर्योपासना पुरी करीत होता. रूपसंपन्न कर्णाच्या रूपाने साक्षात सूर्याची प्रतिमा गंगाजलावर प्रकटल्याचा भास होत होता. कर्णाने आपली सूर्योपासना पुरी केली. नित्य सरावाप्रमाणे गंगेची ओंजळ हाती घेतली आणि त्याची घनगंभीर हाक उठली, ‘कोणी याचक आहे?’ तीन वेळा कर्णाने हाक दिली. पण पाठीमागून साद आला नाही. कर्णाने हाती घेतलेले जल गंगेत सोडले. गंगाजल नेत्रांना लावून तो वळला. नदीकाठावर ठेवलेली आपली वस्त्रे परिधान केली, पादत्राणे घातली आणि उत्तरीय सावरून तो चालू लागला. अचानक त्याची पावले थांबली. गंगेच्या किनाऱ्यावर भर उन्हात तळपणाऱ्या सुवर्णरथाकडे कर्णाचे लक्ष व...
या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट
◾कविता :- तुझं अस्तित्व ... | मराठीचे शिलेदार समूह ©
✏ कविता समूह क्र ७ चे संकलन 📚' मराठीचे शिलेदार' समूहाचे साहित्यिक व्यासपीठ 📚 ‼ 'मराठीचे शिलेदार कविता' समूहात काल देण्यात आलेल्या विषयावर निवडक सदस्यांनी केलेले 'कविता लेखन'.‼ ♾🧡♾🧡♾🧡♾🧡♾🧡♾ 🙏विषय :- तुझं अस्तित्व🙏 🎋दिनांक:- २७/जानेवारी/२०२१🎋 ♾🧡♾🧡♾🧡♾🧡♾🧡♾ तुझं अस्तित्व तुझं अस्तित्व माझ्यासाठी अनमोल आहे हे आनंदी जीवनाच्या वाटेवर सुखासवे मी चालू पाहे !! लाख संकटे जरी आली सोबतीने आपण मात करू जगाच्या या बाजारामध्ये प्रेमाची आपण देवघेव करू!! भिती कुणाची मग ना उरे आत्मविश्वासाने चालू हासत खेळत जीवन सारे आनंदाच्या गोष्टी बोलू !! ✍️सौ.सत्यभामा आदिनाथ वाघमारे(झेंडे)म्हसवड नं २ कुकुडवाड ता माण जि सातारा सदस्या मराठीचे शिलेदार समूह. ♾🧡♾🧡♾🧡♾🧡♾🧡♾ Next poem वेदना वेदना सहन करुनी नऊ महिन्याचं केला गोळा दर महिन्याच्या वेगळ्या कळा आता सोसवेना भार तिला जन्मा आली मुलगी झाली बापाच्या कपाळी रेखा उमटली कस करू मी आता लेक झाली हुंडा लकेर समोर दिसू लागली लेक चालू लागली,बोल...
◾ललित लेख :- कोरोनाने आम्हाला काय शिकवले...
कोरोनाने आम्हाला काय शिकवले भारतामध्ये कोरोनाचा संसर्ग जास्त पसरू नये म्हणून केंद्र सरकारने मार्च महिन्याच्या शेवटच्या आठवड्यापासून नागरिकांना घरातून बाहेर पडण्यास पूर्णपणे बंदी घातली. त्यामुळे नागरिकांना नाइलाजाने का होईना आपल्या स्वतःच्या घरी चार भिंतीच्या आतच थांबावे लागले. भारतातील नागरिकांवर यापूर्वी कधीही दिवसेंदिवस कुठेही बाहेर न पडता घरातच थांबावे लागले असा प्रसंग आला नव्हता. दिवसेंदिवस घरातच थांबल्यामुळे भारतातील नागरिकांना काही गोष्टींची प्रकर्षाने जाणीव होऊ लागली किंवा काही गोष्टी त्यांच्या लक्षात येऊ लागल्या की ज्या गोष्टींवर त्यांनी यापूर्वी आपल्या आयुष्यात कधीही विचार केलेला नव्हता किंवा त्यांच्याकडे त्यांनी वेळेच्या कमतरतेमुळे दुर्लक्ष केले होते. घरातील व्यक्तींबरोबर बराच काळ व्यतीत केल्यामुळे नातेसंबंधांचे खरे महत्त्व समजून आले. परिवार खऱ्या अर्थाने एकत्र आले.आपल्या परिवारातील सदस्यांबरोबर नात्याची वीण अधिकच घट्ट झाली व त्यांच्याबरोबर भावनिक संबंध जोडले गेले.आपल्...
◾विशेष लेख :- बिल गेटचे भारतीय लोकांविषयी मत जरूर वाचा
२ मिनिटे जातील पण वेळ देऊन नक्की वाचा.. बिल गेटचे भारतीय लोकांविषयी मत जरूर वाचा. तो म्हणतो, "भारत हा जगात सगळ्यात श्रीमंत देश आहे. या देशातील मंदिरातील घंटा जरी विकल्या तरी भारत हा महासत्ता होऊ शकतो." परंतु , मजेची गोष्ट ही आहे की या देशातील लोकांना आपण गुलाम आहोत हेच कळत नाही म्हणून, शेतकरी देवाला दोष देत आत्महत्या करतो...। कारण , त्याच्या आत्महत्येला जबाबदार कोण आहे हेच त्याला कळत नाही ! या देश्यातील गरीब जनतेला कळत नाही की तुमच्या गरीबीला कोण जबाबदार आहे ? इथल्या तरुणाला कळत नाही तुमच्या बेरोजगार असण्याला कोण जबाबदार आहे ? मग कसा बदल होणार ? कोण करणार ? केस अर्पण करून कुठे पुण्य मिळते ? नारळ अर्पण करून कुठे भाग्य उजळते ? उलट केस अन् नारळ विकुन होतो व्यापार. 😊 सोनं- चांदी अर्पण करून कुठे काय मिळते ? सोने -चांदीच्या दागिन्यांचा होतो लिलाव. 😊...
◾सुविचार :- १२5 अतिशय सुंदर विचार आणि सुविचार
1) हिऱ्यावर कितीही प्रखर सूर्यकिरणे पडली तरी त्यावर काही परिणाम होत नाही, कारण त्यात परीवर्तनाची क्षमता जबरदस्त असते. 2) चुका स्विकारण्याची तयारी ठेवली की माणसं गमावण्याची वेळ येत नाही... प्रत्येकाला आनंदी ठेवणे आपल्या हातात निश्चित नाही... पण प्रत्येकाबरोबर आनंदी राहणे हे मात्र निश्चीतच आपल्या हातात आहे" 3) जीवन कोणासाठी थांबत नाही फक्त जीवन जगण्याची कारण बदलतात.. सर्वच प्रश्न सोडवून सुटत नाहीत काही प्रश्न “सोडून” दिले की आपोआप सुटतात. 4) मुस्कुराते इंसान की कभी जेब टटोलना... हो सकता है उसका रुमाल गीला मिले.... ५) मंझीले उन्हीको मिलती है जिनके सपनो में जाण होती है, यूही पंख होने से कुछ नहीं होता हौसलोसे उडान होती है. ६ ) चेहऱ्यावरचं तेज हे तुमच्या अंतःकरणातल्या विचारावर अवलंबून असतं, मनात आत्मविश्वास असला की चेहरा तेजस्वी दिसतो, मनात इतरांविषयी प्रेम असलं की चेहरा सात्विक दिसतो, मनात इतरांविषयी आदर असला की चेहरा नम्र दिसतो, मनातले हे भावच तर माणसाला सुंदर बनवत असतात. _७) विरोधक तयार करण्यासाठी मारामारी करावी लागत नाही. तुम्ही चांगले कर्म करु लागला की आपो...
अब्दुल कलाम यांची जीवन कहाणी ऑडिओ ब्लॉग मध्ये | hindi audio book biography in audio dr. A. P. J. Abdul Kalam sir
डॉ. ए. पी. जे. अब्दुल कलाम . .. . या पुस्तकात माझ्या जिवनात घडलेल्या घटना मी कोण होतो या साठी लिहित नाही तर जीवन काय असते हे सांगण्यासाठी मी हे पुस्तक लिहित आहे - wings of fire ... टिप :- खालील Audio book संपूर्ण ऐका आणि आवडले तर इतरांना पण पाठवा __________________________________________ .
◾विशेष लेख :- वपुंची २१ विचारपुष्पे
वपुंच्या कथा आणि कादंबऱ्या यातून जीवनाची बरीचशी कोडी उलगडली जातात. त्यांच्या लेखनसंपदेतून काही विचारपुष्पे मी सर्वांसाठी समर्पित करीत आहे. ..... १) सर्वात जवळची माणसे सर्वात जास्त दुःख देतात २) सर्वात जीवघेणा क्षण कोणता? खूप सदभावनेने एखादी गोष्ट करायला जावं आणि स्वतःचा काही अपराध नसताना पदरी फक्त वाईटपणाच यावा व सद्हेतूंचीच शंका घेतली जावी. ३) सहनशक्ती जितकी चिवट तेवढा संसार चालतो. ४) प्रेम म्हणजे काय? दुसऱ्याच्या डोळ्यात आपली प्रतिमा पाहणे. ५) माणसाच्या जीवनाचा रथ प्रेमाच्या इंधनावर चालतो ६) स्वतःजवळ जे असते तेच माणूस दुसऱ्याला देऊ शकतो . ७) माणसाच्या जाण्यापेक्षा तो परत कधीही दिसणार नाही याच जाणिवेने मन जास्त दुःखी होते. ८) हसतीखेळती बायको हे केवढे वैभव आहे महाराजा. ९) सहवासाचा आनंद पैश्यात मांडता येत नाही. १०) चूक नसतानाही केवळ वाद टाळावा म्हणून घेतलेली माघार हे संयमाचे मोठे प्रतीक आहे. ११) स्वतःच्या खिशाला ना परवडणारी स्वप्ने फक्त "बापच" विकत घेऊ शकतो १२) खर्च केल्याचे दुःख नसते हिशोब ...
महाभारत :- महाभारतातील सर्वात दुखी पात्र कर्ण
🚩 राधेय/१ 🚩 लेखक - रणजित देसाई माथ्यावरचा सूर्य थोडा कलला होता. त्या सूर्यदाहात सारी भूमी होरपळत होती. पण त्या सूर्यकिरणांची तमा न बाळगता कर्ण अपराह्ण काळी आपली सूर्योपासना पुरी करीत होता. गंगेच्या पाण्यात उभा राहुन, दोन्ही हात उंचावून तो पूजामंत्र म्हणत होता. पैलतीरावर त्याची दृष्टी स्थिरावली होती. पूजारंभी आलेले सूर्यकिरण माथ्यावरून पाठीमागे परतले, तरी त्याचे भान कर्णाला नव्हते. तेजस्वी गौर वर्णाचा, सुदृढ बांध्याचा कर्ण एकाग्रपणे आपली नित्य सूर्योपासना पुरी करीत होता. रूपसंपन्न कर्णाच्या रूपाने साक्षात सूर्याची प्रतिमा गंगाजलावर प्रकटल्याचा भास होत होता. कर्णाने आपली सूर्योपासना पुरी केली. नित्य सरावाप्रमाणे गंगेची ओंजळ हाती घेतली आणि त्याची घनगंभीर हाक उठली, ‘कोणी याचक आहे?’ तीन वेळा कर्णाने हाक दिली. पण पाठीमागून साद आला नाही. कर्णाने हाती घेतलेले जल गंगेत सोडले. गंगाजल नेत्रांना लावून तो वळला. नदीकाठावर ठेवलेली आपली वस्त्रे परिधान केली, पादत्राणे घातली आणि उत्तरीय सावरून तो चालू लागला. अचानक त्याची पावले थांबली. गंगेच्या किनाऱ्यावर भर उन्हात तळपणाऱ्या सुवर्णरथाकडे कर्णाचे लक्ष व...
◾बोधकथा :- उपकार कुणावर करावे...
--- उपकार कुणावर करावे --- 🟣 बोधकथा 🟣 एकदा एक वाघ आणि वाघीण आपल्या पिलांना गुहेत सोडून शिकारीसाठी दूर जंगलात जातात. दोन दिवस पर्यंत ते परत आलेच नाही. इकडे पिलांना खूप भूक लागली. कलकल ऐकून एका बकरीला त्यांची दया आली. तिने वाघिणीच्या पिलांना आपले दूध पाजले. पिलांच्या जीवात जीव आला. आता बकरी रोज येऊन त्यांना दूध पाजू लागली. एक दिवस पिले पोट भरल्यानंतर मस्ती करू लागली. तेवढ्यात तिथे वाघ आणि वाघीण परतले. बकरीला पाहून आयती शिकार मिळाल्याच्या आनंदात तिच्यावर वाघ झडप घालणार इतक्यात वाघाची पिले म्हणाली, आई-बाबा या शेळीने आम्हाला दूध पाजून मोठे केलेय. ही नसती तर आम्ही मरून गेलो असतो. हिचे आपल्यावर खूप उपकार आहेत. तुम्ही तिला मारू नका. पिलांचे ऐकून वाघ खुश झाला आणि तिला म्हणाला, आम्ही तुझे हे उपकार विसरणार नाही. आता तू स्वतंत्रपणे आनंदाने जंगलात एकटी सुद्धा वावरू शकतेस. कुणीही तुला त्रास देणार नाही. याची मी ग्वाही देतो. तेव्हा पासून सदर बकरी मोठ्या धाडसाने जंगलात स्वच्छंदी पणे कुठेही फिरू लागली. एकदा तर बकरीला वाघाच्या पाठीवर बसून उंच झाडांची पाने खातांना एका गरुडाने...
◾व्यवसाय :- एक सर्वोत्कृष्ट लीडर होण्यासाठी हे गुण तुमच्यात असणे गरजेचे...
"• कुठल्याही क्षेत्रात "लीडर" जन्माला येत नाहीत, ते घडवावे लागतात." "लीडर" मध्ये हे खालील गुण असणे आवश्यक आहेत... >> सदर लेख ₹२ मधे खरेदी करून वाचा ₹१discount << . . . .
◾यशाचा मंञ :- स्वत:ची क्षमता ओळखून तर बघा, आयुष्यात जे जे हवंय ते ते मिळेलच..
कामाची लाज वाटणं हा तरुण मुलामुलींचा पहिला दोष. इच्छाशक्ती कमी आणि मेहनतीचा कंटाळा हा दुसरा मोठा दोष आहे. सगळ्यांना भरपूर पॅकेज देणारं, बिनकष्टाचं करिअर हवंय. सगळे गर्दीत, इंजिनिअरिंगच्या रांगेत उभे. का उभे? तर तिथं सगळेच जातात म्हणून आपणही जायचं. नवीन काही सुचत नाही, कुठल्याच विषयाची पुरेशी माहिती नाही, अभ्यास नाही, वाचन नाही, इंग्रजीची भीती वाटतेच आणि मराठीत धड काही बोलता येत नाही. आपण जे शिकतो, त्या क्षेत्रातल्या नावाजलेल्या माणसांची नावं सांगता येत नाही. भविष्यातल्या बदलांचा अंदाज तर शून्यच. परिणाम काय? नैराश्य, हताशा आणि पैशाचा चक्काचूर. दरवर्षी साधारणपणे मार्च महिन्यात आमचा करिअर काऊन्सेलिंगचा हंगाम सुरू होतो. यावर्षीही झाला. मी यावर्षी जवळपास एक हजारहून अधिक विद्यार्थ्यांना भेटलो आणि त्यांच्या पालकांशीदेखील मी चर्चा केली. आपल्या मुलांनी संधी असूनसुद्धा अनेक गोष्टी पाहिलेल्या किंवा ऐकलेल्यासुद्धा नाहीत, असा मला अनुभव आला. माहिती आणि तंत्रज्ञानाच्या या युगात आपण साध्या साध्या माहितीपासूनसुद्धा किती दूर आहोत, याची दुर्दैवी जाणीव झाली. उदाहरणादाखल मी काही गोष्टी पालकांसमोर मांड...
टिप्पण्या
टिप्पणी पोस्ट करा